19 sierpnia 2010

krowi i owczy müss



Bywalismy razem w beskidzie niskiem. Cóż to były za piekne chwile, pelne szczescia i radosci. Nie straszny nam deszcz, burza, brak wody, jedzenia czy tez grasujące stworzenia nocne wokoło nomiotu. Nawet rozwścieczony byk nie grozny nam.
A wyprawa i przygoda ta w minionym tygodniu rozpoczeła sie. Pięć dni trwała i trwać by mogła dalej. Kolezanka nasza Teresa w pierwszy dzień ugosciła nas, a nazajutrz skoro świt w gory wyruszylismy. Gubiąc mapę, w nowa zaopatrzyc sie musielismy i niebawem na szlak niebieski, graniczym zwany tez, wkroczylismy pełni sił. Pogoda słoncem obdarowywała nas i lekkim wiatrem wsród drzew świszczacym. A droga gorska i leśna przed nami rysowała sie. Na granicy ojczyzny, sklep spozywczy o imieniu Bumerang ukazal sie nam, do odwiedzenia hasłami wszelakimi zachęcał. Kiedy prowiant zakupilismy w poszukiwaniu schronienia nocnego udaliśmy sie. Znaleziwszy owe miejsce w lesie, nieopodal strumienia rozbilismy oboz. Rozpalilismy ogien, obmylismy sie z trudow wedrowki i zjedlismy kolacje popijając czajem. Do pozna nocy opowiadalismy historie i legendy ciekawe. Gdy sen i zmeczenie zaczęły ogarniać nas, spac poszlismy rozmyslajac o kolejnym przed nami dniu. I tak pierwszy dzien przygody minał nieubłaganie.
Kolejne dni streszcze wam, niebawem juz.

12 sierpnia 2010

mobilizujcie sie

Idąc stroma trasa ku Prehybie zobaczylismy sciezke w glab lasu. Nie wiemy co nas sklonilo zeby zejsc ze szlaku. Ściezka z kazdym metrem robila sie coraz węższa. Przedzieralismy sie przez geste zarosla placzac sie ciagle w pajeczyny. Robilo sie coraz ciemniej, las dopuszczal do nas coraz mniej swiatła. Wkoncu zrobilo sie prawie calkiem ciemno. Nie widzielismy gdzie idziemy. Ktos zauwazył miedzy igłami świerków migajace swiatelko mieniace sie niczym tecza. Gdy doszlismy w miejsce skad jak nam sie wydawało pochodzilo tajemnicza poswiata niczego nie zastalismy... promyk zniknał...
-Mobilizujcie sie! - powiedzial jakis glos za nami. Obrocilismy sie przestraszeni. Przed nami w paprociach stała biała kiwająca sie na boki postać.
-Mobilizujcie sie! - powtorzyła, podniosla prawą ręke a lewa polozyla na sercu. W tym momecie caly las rozbłysnął różnobarwnymi promieniami.
Po kilku sekundach wszytsko sie skonczyło... biała kiwajaca sie postac rozplyneła sie z wiatrem, światłosc rozproszyla sie po drzewach, a korony drzew rozstapiły sie ukazujac błękitne niebo.
Cały dzien rozmyslalismy co chciala nam przekazac ta biała kiwajaca sie postac...


10 sierpnia 2010

Bawmy sie i weselny



W miniona sobote, w godzinach popoludniowych miało miejsce świeto piwa i innych trunkow w okolicach zawady. Bylo milo i wesolo ;) a skonczylo sie jeszcze lepiej..
Nasze zdrowie! I niech sie darzy!