Klimowskie i kunkowskie czasy konca lata

Nie wiem czy Wy, drodzy czytelnicy i odwiedzajacy, tez macie tak jak ja, iz z roku na rok wakacje staja sie coraz ciekawsze i weselsze. Zapowiadało sie ze bedzie marnie, pogoda byla niezabardzo i ogolnie samotnie było. Dopiero sierpien przyniosl ze soba nadzieje. Wiele rzeczy mi sie zmienilo na lepsze w tych ostatnich tygodniach. I dziekuje za to serdecznie ;) Popracowalem, ponudzilem sie, zdobylem nowe doswiadczenie, popodrozowalem, poodpoczelem, poznalem nowych ludzi i jestem pełem sil do walki o lepszy byt. Hej ho!

Ostatnimi czasy znow wybyłem z domu i wraz z Żoną i Wroną wyruszyliśmy nad Jezioro Klimkowskie znalesc troche spokoju i wytchnienia. Zatrzymalismy sie w Kunkowy, a dokladniej w ujsciu ( nie Usciu huehie) rzeczki czy tez potoku Przysłup. Znalezlismy tam przytulne miejsce z dachem nad stolem, landryna i z dala od cywilizacji. Trzy dni tam zabawilismy. Po zaopatrzenie jezdzilismy stopem do Teresowego U(j)scia (a wogle to u Tereski to by stalymi bywalcami jestesmy) Raz jechalismy z panem lesniczym, raz z gluchym dziadkiem i mlaskajasa babcia, a innym zaś razem z mlodym kierowca ciezarowki. Woda ciepła lecz dosc mętna. Wodowalismy kilka statkow: tratwe, ktora marnie plywala, kilka wystruganych kawałków drzewna z prowizorycznym żaglem i piekny jacht "Ala" pływający doskonale, niczym Sokół Maltański. Podczas tych blogich dni wypalilismy tez kilka ognisk, poogladalismy piekne zachody słonca oraz dyskutowalismy na trudne tematy mlodosci. I tym razem Szczescie czuwało nad pogodą. Ha, wkoncu nosze je zawsze ze soba przypiete do plecaka. Mam nadzieje ze moc Szczescia nie skoncy sie wraz z 31 sierpnia ... Eh co ja bredze, przecie wszystko rysuje sie w radosnych barwach ;)



ps. Browar Dzikie Beskidzkie reaktywacja!! juz za miesiac nowa odsłona, premiera nowego niepowtarzalnego smaku i... bonus w postaci nowego trunku!!

Przygoda beskidzka-niska czesc 3 i ostatnia

a ostatnio bo cza kolejne rzeczy opisywac. Przeto tyle sie dzialo przez te ostatnie 2 tygodnie ;)
Dzień trzeci tułaczki po beskidzie niskim.Wstał piekny dzien po nocnej burzy. Oczywiscie cmentarzy tych ktore mnie interesowały nie znalezlismy. Szybko zebralismy sie gdyz pawerejdow herbaty robic nie musielismy. Zaraz za popegieerowska Ożenna wkroczylismy na ścieżki Magurskiego Parku Narodowego, a ten przywitał nas słodyczami w postaci przepysznych czernic. Szło sie przyjemnie lekko, przyzwyczalismy sie do noszenia domu i zarcia na plecach. Po drodze, na Filipowskim Wierchu, spoczeliśmy na chwile aby wpisac sie w zeszycik pamiatkowy. Pod koniec dnia pozegnalismy niebieski szlak graniczny i zeszlismy do Huty Polanskiej. Po zakwaterowaniu sie w schronisku, zjedzeniu, zrobieniu prania, zaczelismy szukac sklepu z alkoholem. Przeszlismy kilka kilometrow i nic, wiocha zabita dechami. Za to rozszalała sie burza przez co caly wieczor i noc nie bylo pradu w wiosce. Ohh ale noc byla bardzo przyjemna, najedzeni spalismy w cieplym, wygodnym łozu i marzylismy o przyszlosci.
Dzien czwarty - dzien powrotu. Pozegnalismy sie z Huta i wyruszylismy do domu. Zaraz przed Krępna złapalismy stopa. Kierowca byla siostra zakonska. Opowiadała o dobrych ludziach i o wezbranych rzekach. Wysadziła nas w Kątach skad niedlugo potem wyruszylismy Pekaesem do Jasła. Droga pekaesem hmm jak to droga autobusem, nic ciekawego. W Jaskie-masle czekalismy dlugo na autobus do NS gdyz, jak zostalismy poinformowani, na trasie rozne rzeczy sie dzieja i cza czekac. W autobusie troskliwa mamusia bała sie ze dzieci wyleca przec okno, aaa i takie tam...
Na zakonczenie calej podrozy i przygody wspaniałej razem wszyscy poszlismy na piwo.
Cała wyprawa bardzo udana, podobać sie podobała, pogoda calkiem ok, a i szczescie nas nie opuszczało do ostatniej minuty. Oczywiscie za rok powrocimy w tamte rejony i dokonczymy podroz w strone bieszczad. Moze wieksza grupa osob.



a teraz tak z innej beczki huehie. Jest ktos zainteresowany nokia e51?? Za 150 pln ;)

Dzień drugi wyprawy beskidzkiej

A wiec... Niedziela, świeto wojska polskiego i matki boskiej krolowej korony polskiej, dzien drugi, piekna pogoda. Wstalismy wypoczesci po dlugiej i przyjemnej nocy i czem predzej wzielismy sie za przegotowywanie wody z pobliskiego zrodełka. A było to konieczne gdyz nasze zapasy wody po pierwszym dniu byly bardzo skromne. Zaparzyliśmy kilka pałerejdow herbaty, zwinelismy manatki i ruszylismy w droge. Na rozgrzewke zrobilismy male kółeczko szukajac szlaku. Trasa byla hmm cos monotonna, las las pola las las i las. W czasie drogi gdy woda sie konczyla, wymyslalismy jak ja zdobyc. Powstał nawet pomysl zeby to zapukac do jakiegos domu i poprosic o cos do picia hiehie. W końcu wyszlismy z lasu i wkroczylismy na droge w kierunku Grabiu. Po drodze zatrzymalismy sie na cmentarzu wojskowym nr4 i nadal myslalismy skad wiac wode. Ruszylismy dalej. Wtedy stał sie cud... Na poczatku wioski stał budynek a w nim czynny sklep i bar. Ah co to za ulga. Kupilismy duuzy zapas wody, jakies batony, ktore zaraz sie roztopiły, zamowilismy ruskie pierogi i zapilismy to kuflem piwa. Po uczcie poszlismy szukac miejsca na nocleg. Przeszlismy popegieerowska Ozenna, znalezlismy strumyk, rozbilismy namiot i umyslimy sie. Chwile pozniej rozszalala sie burza. Dlugo padało, mimo to noc minęła milo i przyjemnie...

a teraz hit lata


ps. zapraszam do jakiegos odzewu ;P ludzie zyjcie