23 sierpnia 2010

Dzień drugi wyprawy beskidzkiej




A wiec... Niedziela, świeto wojska polskiego i matki boskiej krolowej korony polskiej, dzien drugi, piekna pogoda. Wstalismy wypoczesci po dlugiej i przyjemnej nocy i czem predzej wzielismy sie za przegotowywanie wody z pobliskiego zrodełka. A było to konieczne gdyz nasze zapasy wody po pierwszym dniu byly bardzo skromne. Zaparzyliśmy kilka pałerejdow herbaty, zwinelismy manatki i ruszylismy w droge. Na rozgrzewke zrobilismy male kółeczko szukajac szlaku. Trasa byla hmm cos monotonna, las las pola las las i las. W czasie drogi gdy woda sie konczyla, wymyslalismy jak ja zdobyc. Powstał nawet pomysl zeby to zapukac do jakiegos domu i poprosic o cos do picia hiehie. W końcu wyszlismy z lasu i wkroczylismy na droge w kierunku Grabiu. Po drodze zatrzymalismy sie na cmentarzu wojskowym nr4 i nadal myslalismy skad wiac wode. Ruszylismy dalej. Wtedy stał sie cud... Na poczatku wioski stał budynek a w nim czynny sklep i bar. Ah co to za ulga. Kupilismy duuzy zapas wody, jakies batony, ktore zaraz sie roztopiły, zamowilismy ruskie pierogi i zapilismy to kuflem piwa. Po uczcie poszlismy szukac miejsca na nocleg. Przeszlismy popegieerowska Ozenna, znalezlismy strumyk, rozbilismy namiot i umyslimy sie. Chwile pozniej rozszalala sie burza. Dlugo padało, mimo to noc minęła milo i przyjemnie...

a teraz hit lata


ps. zapraszam do jakiegos odzewu ;P ludzie zyjcie

19 sierpnia 2010

krowi i owczy müss



Bywalismy razem w beskidzie niskiem. Cóż to były za piekne chwile, pelne szczescia i radosci. Nie straszny nam deszcz, burza, brak wody, jedzenia czy tez grasujące stworzenia nocne wokoło nomiotu. Nawet rozwścieczony byk nie grozny nam.
A wyprawa i przygoda ta w minionym tygodniu rozpoczeła sie. Pięć dni trwała i trwać by mogła dalej. Kolezanka nasza Teresa w pierwszy dzień ugosciła nas, a nazajutrz skoro świt w gory wyruszylismy. Gubiąc mapę, w nowa zaopatrzyc sie musielismy i niebawem na szlak niebieski, graniczym zwany tez, wkroczylismy pełni sił. Pogoda słoncem obdarowywała nas i lekkim wiatrem wsród drzew świszczacym. A droga gorska i leśna przed nami rysowała sie. Na granicy ojczyzny, sklep spozywczy o imieniu Bumerang ukazal sie nam, do odwiedzenia hasłami wszelakimi zachęcał. Kiedy prowiant zakupilismy w poszukiwaniu schronienia nocnego udaliśmy sie. Znaleziwszy owe miejsce w lesie, nieopodal strumienia rozbilismy oboz. Rozpalilismy ogien, obmylismy sie z trudow wedrowki i zjedlismy kolacje popijając czajem. Do pozna nocy opowiadalismy historie i legendy ciekawe. Gdy sen i zmeczenie zaczęły ogarniać nas, spac poszlismy rozmyslajac o kolejnym przed nami dniu. I tak pierwszy dzien przygody minał nieubłaganie.
Kolejne dni streszcze wam, niebawem juz.

12 sierpnia 2010

mobilizujcie sie

Idąc stroma trasa ku Prehybie zobaczylismy sciezke w glab lasu. Nie wiemy co nas sklonilo zeby zejsc ze szlaku. Ściezka z kazdym metrem robila sie coraz węższa. Przedzieralismy sie przez geste zarosla placzac sie ciagle w pajeczyny. Robilo sie coraz ciemniej, las dopuszczal do nas coraz mniej swiatła. Wkoncu zrobilo sie prawie calkiem ciemno. Nie widzielismy gdzie idziemy. Ktos zauwazył miedzy igłami świerków migajace swiatelko mieniace sie niczym tecza. Gdy doszlismy w miejsce skad jak nam sie wydawało pochodzilo tajemnicza poswiata niczego nie zastalismy... promyk zniknał...
-Mobilizujcie sie! - powiedzial jakis glos za nami. Obrocilismy sie przestraszeni. Przed nami w paprociach stała biała kiwająca sie na boki postać.
-Mobilizujcie sie! - powtorzyła, podniosla prawą ręke a lewa polozyla na sercu. W tym momecie caly las rozbłysnął różnobarwnymi promieniami.
Po kilku sekundach wszytsko sie skonczyło... biała kiwajaca sie postac rozplyneła sie z wiatrem, światłosc rozproszyla sie po drzewach, a korony drzew rozstapiły sie ukazujac błękitne niebo.
Cały dzien rozmyslalismy co chciala nam przekazac ta biała kiwajaca sie postac...